test

Mijn Haagse nieuwtjes kan je nu volgen op:

Haags Allerlei 

klik maar op de naam
Deze weblog blijft voorlopig als archief staan.
Stukje bij beetje zullen echter ook de berichten op deze site geplaatst worden. Dus als de zoekmachine deze site linkt, maar het bericht is verdwenen, kan je het daar vinden.

Als alle logjes zijn verplaatst zal deze weblog door mij worden gewist.

Hoop jullie daar te zien!

klik!

 Julius Pasgeld schrijft elke week een column in Haags Nieuwsblad.

Van hem mocht ik de laatste column hier neerzetten; ik vind hem ijzersterk!

Bedankt Julius!

Huilen met de petten op

Zachtjes voor zich uit neuriënd maakt de Haagse verkeerswethouder Pieter van Woensel met de stofzuiger zijn wekelijkse ronde door zijn gezellige huisje. Juist is hij doende om ook onder de sofa de boel eens flink uit te zuigen als ineens, zonder enige aanwijsbare oorzaak de stofzuiger het begeeft. Tevergeefs drukt onze Pieter een paar keer op de aan/uitknop maar het ding zwijgt in alle talen. Met de hem zo kenmerkende daadkracht belt hij direct een electrotechnisch bureau. Nadat de kiestoon een paar keer is overgegaan wordt er opgenomen.

‘Servicebureau Pieter van Woensel’.

‘Goedenmiddag’, zegt Pieter van Woensel. ‘U spreekt met Pieter van Woensel. Mijn stofzuiger is zojuist kapot gegaan. Wanneer kunt u langkomen om hem te repareren?’

‘Morgenochtend tien uur staan wij voor uw deur’, is het antwoord.

En ja hoor. De volgende dag om klokslag tien gaat de bel. Pieter van Woensel doet de deur open. ‘Goedenmorgen’, zegt hij. ‘Ik ben Pieter van Woensel. Fijn dat u zo snel kon komen. Komt u toch binnen’.

Razendsnel zet Van Woensel nu een andere pet op en gaat aan de buitenkant van de deuropening staan.

‘Aangenaam. Mijn naam is van Woensel’, zegt hij. ‘Van servicebureau Pieter van  Woensel’. En hij steekt een hand uit naar de Van Woensel, die zojuist nog aan de binnenkant van de deuropening stond. Snel zet hij zijn pet af, stapt weer terug naar binnen en drukt de hem zojuist toegestoken hand hartelijk.

Daarna repareert Pieter van Woensel de stofzuiger van Pieter van Woensel. Hij overhandigt de reparatiebon aan Pieter van Woensel en vertrekt weer na Pieter van Woensel opnieuw hartelijk de hand te hebben geschud.

Drie dagen later valt er op de deurmat van al die Van Woenseltjes een factuur van de firma Pieter van Woensel wegens reparatie van de stofzuiger.

‘Driehonderd euro!’, tiert Pieter van Woensel in opperste toorn als hij kennis heeft genomen van de rekening. ‘Dat is bijna twee keer zoveel als de nieuwprijs van die hele vermaledijde stofzuiger!’ En onmiddelijk belt hij boos naar Pieter van Woensel: ‘Die rekening is veel te hoog’, protesteert hij. “Die betaal ik mooi niet!’. Waarop Pieter van Woensel kalm reageert: ‘Het spijt me, mijnheer Van Woensel. Het was een lastige klus. Bovendien waren er een paar zeer speciale onderdelen nodig, die heel moeilijk verkrijgbaar waren. Het gaat u toch echt 300 euro kosten.’

‘U hoort nog van mij via advocatenkantoor Woensel, Woensel & Van Woensel’, raast Van Woensel en smijt de hoorn op de haak.

Even een frisse neus halen, denkt hij. In het halletje bij de voordeur vervalt hij echter in somber gepeins. Dat halletje wordt namelijk voor het grootste deel ingenomen door een enorme kapstok. Van onder tot boven behangen met petten. Randstadrailpetten. Eurocitypetten. Koningskadepetten. Vaillantfonteinpetten. Haaglandenpetten. HTM-petten. Trekvliettracépetten. WFIA-petten. Incassopetten. Claimpetten. Uitbetalingspetten.

Na lang aarzelen zet hij er een paar op en barst onmiddellijk in snikken uit.

Daar staat hij dan. In z’n eigen halletje. Een prachtig zinnebeeld van zijn eigen beleid: huilen met de petten op.

Gek zijn mijn kinderen op Het huis van Anubis.

In de Posthoorn van deze week stond het bericht dat ze vandaag vanaf een uur hun nieuwe boek zouden signeren in boekhandel Verwijs in de Passage. Voorlas mijn jongste dochter verheugde zich de hele week om hun in het echt te kunnen zien (oké, ze is een beetje verliefd….).

Om kwart voor een kwamen we aan voor de Passage.

Wat we daar zagen; ongelooflijk! Een lange rij mensen stond daar al te wachten om handtekeningen te krijgen van deze soapspelers! Van heinde en ver waren mensen naar het centrum gekomen; echt van ver buiten de stad.

Het middelpunt van de Passage was ook helemaal vol. Vanaf 11 uur waren al mensen in de rij gaan staan.

Ik had gehoopt Koffiekitten te zien, maar de drukte was te erg om wie dan ook te herkennen…

Het meisje dat verantwoordelijk was voor de commercial op Nickelodeon (waar ze ook werkte) was meegekomen met de crew, om te ervaren hoe deze happening zou verlopen, en ook haar overtrof het de stoutste verwachtingen; erg blij was ze ermee.

Jammer dat de organisatie niet denderend was. Kinderen die hun ouders kwijt waren in de drukte en andersom natuurlijk. Voordat de signeersessie was afgelopen, waren er geen boeken meer te verkrijgen, en om de mensen in de juiste banen te leiden was niets georganiseerd. Vanzelfsprekend leidde dat tot irritaties door mensen die toch voordrongen.

Gelukkig hebben we de hoofdrolspelers goed gezien, en zelfs handtekeningen gekregen!

Wat was ik blij toen we de boekhandel weer uitliepen. (Mijn jongste dochter niet; die had er de hele tijd wel willen zwijmelen  )

Hier schreef ik al over het Lange Voorhout met zijn prachtige bomen en panden.

Op gemeenteberichten las ik over de voorgenomen plannen deze straat opnieuw in te richten.

De wandellaan wordt verbreed en uitgevoerd als schelpenpad, net zoals op de Lange Vijverberg. Aan beide kanten van deze wandellaan blijft een smalle rijbaan over, waar langs automobilisten niet meer kunnen parkeren.

Ik vind de plannen er niet slecht uit zien.

Lang was er sprake, dat onder het Lange Voorhout een parkeergarage zou komen. Het zou mijns inziens funest zijn voor de prachtige bomen, maar ook door het heien voor de historische gebouwen.

Gelukkig is dit nu van de baan!

Door ontsporingen (een paar storingen, risico door Siemens aangegeven, door wethouder Van Woensel –ja diezelfde van de WFIA- niet voldoende serieus genomen; wederom belangenverstrengeling?) wordt Rampstadrail nu uitgetest.

Aanstaande maandag al wordt Randstadrail 3 (tussen Loosduinen en Den Haag Centraal) opnieuw met passagiers ingezet, ondanks dat woensdagavond nog een testvoertuig bij een wissel uit de rails liep.

Met het ongeluk dat 17 gewonden kostte in mijn achterhoofd geloof ik niet, dat ik van deze lijn gebruik ga maken! Ik vraag me af, of er wel lang genoeg is getest; zeker na de ontsporing van afeglopen woensdag. Is het belangrijker dat deze rail loopt, dan de veiligheid van mensen die ervan gebruik maken?

Natuurlijk is het kostenplaatje gigantisch, maar te weten dat bestuurders van Haaglanden (dus ook Van Woensel) al wisten dat rijden met Randstadrail onverantwoord was, maar dat zij “vergaten” dit door te geven aan de Inspectie van Verkeer en Waterstaat, geeft mij nou niet echt een veilig gevoel.

Het Fortis Circustheater heette vroeger Circusgebouw. In de zomer van 1904 is het al gebouwd om plaats te geven aan circussen; vandaar ook de naam. Het circus van Albert Schumann kreeg daar in hetzelfde jaar een vaste locatie.

In de jaren 60 werden circussen minder populair; het bestaan van het circusgebouw werd heel onzeker. De slopersplannen lagen al klaar, maar door de brandvan het gebouw voor Kunst en Wetenschap in Den Haag werd het gelukkig hiervoor bespaard; er moest een opvulling komen voor het ontstane gat. Na verbouwing werd de naam omgedoopt tot Circustheater en deed dienst als theater waar je opera, ballet, cabaret, one-man shows, revue, toneel en popconcerten kon bewonderen.

In 1991 kwam het deels in handen van Joop van den Ende, nadat het weer bedreigd werd door sluiting. Weer volgde een grote verbouwing. Sindsdien heeft menigeen genoten van zijn musicals.

Op dit moment is men druk bezig met de voorbereidingen van de nieuwe musical Tarzan. Omdat Tarzan inderdaad door de lucht gaat slingeren, moeten er stellages worden aangebracht in de karakteristieke ronde nok van het gebouw. Gisteren zou daarom het bovenste deel worden opgelicht, zodat dit op een veilige manier kon gebeuren. Helaas heb ik dat, omdat het wel erg laat werd niet meer gezien, maar op de foto zie je hoe werklui op grote hoogte bezig zijn de nok voor te bereiden zodat hij veilig eraf kan worden getild.

In het winkelcentrum “Megastores” staan tot en met komende zondag (in de rode zone op de begane grond) allemaal vitrines. Daarin zitten grote schildpadden, leguanen, hagedissen, slangen, kakkerlakken, schorpioenen en veel meer soorten reptielen.

Leuk zoveel soorten van zo dichtbij te zien!

De naam van deze tentoonstelling is “Griezelbeesten om aan te raken”.

Tussen 15.00 uur en 16.00 uur is er de mogelijkheid om samen met een slang op de foto te gaan.

Voordat de slangen op het podium komen, wordt eerst gezorgd dat de temperatuur aangenaam voor hun is, en wordt een warme lamp aangedaan. Ook het omdoen van de slang wordt heel professioneel en in alle rust gedaan, ondanks de drukte; alle kinderen (en veel volwassenen!) vinden het prachtig met zo'n “eng” dier vereeuwigd te worden.

Wat een heerlijk zonnetje gisteren; een enorm contrast met donderdag!

Overal was de gemeente bezig, omgevallen bomen op te ruimen en de schade te herstellen.

’s Middags ben ik even natuurgebied De Uithof ingefietst. Ook daar waren veel omgevallen bomen en geknakte takken.

Ondanks dat het winter is, is het prachtig om daar rond te lopen; hier speciaal voor Haapeetje een stukje landschap met een hek.

Krokussen stonden in bloei; schitterend met de zonnestralen erop.

Op een dode vlier zag ik deze Judasoren; wat een bijzondere zwammen zijn dat!

De naam komt van Judas; omdat hij zich zou hebben verhangen aan een vlier (ze groeien ook het liefst op deze boom) nadat hij Jezus had verraden. En natuurlijk lijkt deze zwam op een oor. Petrus zou tijdens de arrestatie van Jezus een Romeinse soldaat het oor hebben afgehakt.

In een grasveld stonden een paar aalscholvers; ze zijn niet helemaal scherp, omdat ze 12 keer ingezoomd zijn; ik vind het zulke indrukwekkende vogels.

Langs de rand van De Uithof wordt op dit moment gebouwd. Ik hoop van harte dat dit het laatste stukje is dat wordt opgeofferd aan nieuwbouw!

Sander Dekker met de Taal-Speel-Tas in zijn handen

De gemeente Den Haag wil taalachterstanden voorkomen en bestaande aanpakken. Daarom is in samenwerking met het Haags Centrum voor Onderwijsbegeleiding, Meavita Opgroeiende Kinderen en de Dienst Openbare Bibliotheek een speciaal project ontwikkeld. In een heel leuke vorm; een Taal-Speel-Tas. Daar zit een handpop, knuffel, leesboekje met plaatjes, een bal, een kalender en een DVD met tips en voorbeelden voor ouders.

Alle Haagse ouders die een kind hebben in de leeftijd tussen de 18 maanden en twee jaar krijgen vanaf komende maandag deze tas op het consultatiebureau.

Vandaag werden op het consultatiebureau in Laak de eerste tassen uitgereikt door wethouder (onderwijs, jeugd en sport) Sander Dekker, nadat hij eerst met een paar kinderen de inhoud had bekeken en het boekje Jop en Boeboe (uit de Taal-Speel-Tas) had voorgelezen. Ik kan niet anders zeggen; dat deed hij vreselijk leuk!

Job en Boeboe is geschreven door Elly van der Linden (kleine foto hiernaast).

Ik hoop dat dit inderdaad bijdraagt tot een betere taalontwikkeling; in veel Haagse wijken wonen veel mensen uit andere landen. Daardoor is de taalbeheersing beduidend minder.

De directeur van de bibliotheek benadrukte ook de mogelijkheid dat ouders samen met kinderen naar de bibliotheek kunnen gaan; lidmaatschap voor kinderen tot 16 is gratis.